Ansızın gözlerinde durdum,
Donup kaldım gözlerine,sözlerine,
Birşeyler söyler gibiydi gözlerin,
Donup kaldım gözlerinde,
Ela gözlü yarim.

Yükseklerden düşer gibi oldum o an,
Gözlerine durduğum o an,
Birden çaktı kalbime sözlerin,
Bir hançer gibiydi bakışların,
Taa yüreğimi yarıp geçti aniden,
Ela gözlere bir zaafım mı vardı yoksa,
Yok hayır sanmam
Öyle olsa,
Konuşan gözler olmazdı,
Bir dağ gibi yüreğimde sevdalanmazdı,
Yeşermezdi bir çiçek gibi,
Haykırmazdı yüreğimdeki yürekte,
Ansızın gözlerinde durdum,
Donup bakakaldım gözlerine,
Ela gözlü yarim.

Bir uçurumdan düşer gibi oldum,
Kıştan, bahara döndü gönlüm,
Üşüyen ruhum, ısındı aniden,
Kuruyan yapraklar düşmedi dallarından,
Donup gözlerinde durunca.
Güllerim gülümsedi bana,
Ela gözlü yarim..

Ansızın gözlerinde durdum ve sonra,
Yanlızlığıma sordum, sen var mıydın gerçekten
Yoksa hayallerimle mi savaşıyordum,
Ve kendime sordum aslolan neydi,
Ela gözlerin miydi,
Yoksa bir türkü gibi kulağıma hoş gelen
Gözlerindeki sözlerin miydi,
Ve kendim buldum cevabını!
Kanımca aslolan sevdamdı
Bu şiirdi aslolan
Ve gözlerindeki gördüğüm pırıltıydı,
Bana karşı haykıran gözlerindi aslolan,
Bana karşı koyuşuydu,
Bana sende tutuklu kalmamı sağlayan gözlerindi aslolan,
Aslolan gözlerindeki sözlerdi,
Ela gözlü yarim..

Ansızın donup kaldım gözlerinde,
Haykıran yüreğimdi,
Bu şarkıydı kalbimdeki sessiz çığlık,
Bilmem sende duydun mu,
Ama sanmıyom duydun,çünkü
Bana donup kalmamıştın sen, bana bakakalmamıştın sen,
Bana benim gibi yürekten bakmamıştın,
Ama ben ansızın durdum gözlerinde,

!!!Ela gözlü yarim!!!
Sonra bir umut koştum,
Bir umut haykırdım dostlarıma,
Sevdama,yürüdüm bir umut,
Ve sonra haykırdım dağlara taşlara,
!!!Ela gözlü yarim!!!